Het pure na-apen begint gelukkig wel iets te verminderen en zowaar kunnen we hier en daar wat originaliteit bespeuren. Zo is de relaxte tweede stem in ‘Terror Vision’ wel apart en geeft het dit nummer met de Pantera-achtige riffs wel wat extra’s. Daarvoor horen we dus veel Prong, Exodus en Anthrax. Vervolgens is het titelnummer een soort mix tussen Sepultura en Suicidal Tendencies.
Wat hierna komt is ook weer veel van hetzelfde, maar hebben we met ‘Into The Eye’ een lekker instrumentaal rustpuntje halverwege. Daarna ragt het viertal zich een weg naar het einde met weer heel veel invloeden van de eerdergenoemde bands. Maar zowaar komt in het slepende ‘Moment Of Clarity’ die mooie kalme stem weer langs. Het zorgt voor de broodnodige afwisseling. Het gekste moet dan echter nog komen in de vorm van ‘Cyber Crime’ dat met een soort ‘’cybervoice’ wordt ‘opgeleukt’. Jammer dat nu juist de beste riff van het album onder deze ongein is gezet. Skip, maar wacht even, als bonustrack komt het nummer nog eens langs maar dan wel met een normaal brullende Dr. Mania. Het levert gelijk het beste nummer van het album op. Misschien een mooi aanknopingspunt voor de toekomst?
De originaliteitprijs gaat deze band nooit opstrijken, daarvoor is Dr. Living Dead te gezichtsloos, ondanks die paar bijzondere stukjes, maar ja, dat krijg je dus als je je gezicht achter operatiemaskers verbergt. De overwegend vlotte thrashmetal op het van een foeilelijke hoes voorziene Cosmic Conqueror is gelukkig wel iets verbeterd ten opzichte van vorig werk. De prima productie is daar ongetwijfeld debet aan. Vooruit dan maar; een ster erbij, al is het alleen maar voor het doorzettingsvermogen en die laatste track.
Fozzy - JudasChristopher Keith Irvine is beter bekend onder de artiestennaam Chris...
Witherfall - Nocturnes And Requiems Voor metalheads die klagen dat er tegenwoordig weinig interessante, pure...