De Oostenrijker werd ontdekt door Björk en mocht vervolgens met haar spelen tijdens de Biophilia-tour in 2011 en 2012. Daarnaast heeft hij ook met The Cinematic Orchestra en Ólafur Arnalds getoerd. De muziek van deze twee laatstgenoemde artiesten bevat ook elementen van verstilling die terugkomen in Delago’s composities. Naast instrumenten horen we in de opnames ook natuurgeluiden (wind, water, bomen die ritselen) en klanken die werden veroorzaakt door het sjouwen van de spullen. Hierdoor kom je als luisteraar dichter bij de reis die de Oostenrijker en zijn ensemble maakten.
Dat die reis niet altijd even makkelijk was, wordt ook muzikaal sterk uitgedragen. Het begin van het album is nog licht van toon, maar hoe verder het album (en destijds dus de expeditie) vordert hoe zwaarder de muziek van aard wordt. Met soms wrange klanken worden de fysieke inspanningen omgezet in muziek. Naar het einde toe wordt de muziek weer zachter en optimistischer. Het laatste nummer, waarin de top was bereikt, straalt ook letterlijk de vreugde en opgewektheid uit die de groep ervaarde toen de expeditie erop zat.
Binnen het klankenpalet zijn veel verschillende instrumenten terug te herkennen, zoals de handpan, accordeon en cello. Het moet een onwijze opgave geweest zijn deze instrumenten allemaal mee te dragen. Het resultaat is daarmee een fascinerende, maar niet altijd even toegankelijke reis waarbij Manu Delago en zijn ensemble je bijna letterlijk meenemen naar de pieken van de Alpen. Naast de muziek maakte Delago ook film over de expeditie, waarin je kunt zien hoe hij en zijn ensemble deze barre tocht maakten.
Escape-ism - The Lost RecordBegin 2018 verscheen een recensie van Introduction To Escape-ism op...
Steve Hauschildt - Dissolvi Het zevende album van Steve Hauschildt is een ware ommekeer voor de...