De band is in Denemarken al behoorlijk populair en het viertal wil met haar vlotte en aanstekelijke poprock zo snel mogelijk de rest van de wereld veroveren. Maar hoe klinkt de band nu werkelijk? KKT zoekt het in licht sombere liedjes en heeft een duidelijke jaren tachtig tic. Het geluid is zoals we momenteel van veel bandjes kennen; ijle gitaarloopjes, sfeervolle elektronica en bovenal korte liedjes met kop en staart. De dromerige teksten leren ons dat de band de realiteit van de verziekte wereld het liefst ver achter zich laat.
De naam die bij het beluisteren van Skygaze telkens weer komt bovendrijven is die van Tears For Fears. De mooie, soms wat lieve, liedjes met gelikte koortjes en dito melodielijnen, die direct blijven hangen, doen heel erg denken aan die befaamde Engelse band. Vooral ‘Surrogate Love’ en zeker ook ‘Ready To Go’ hebben hier een flinke tic van. Verder klinkt ‘Blue Sky, Can You Hear me’ als een kruisbestuiving tussen Tears For Fears en A-Ha.
Het dansritme in ‘Cannonball’ doet heel sterk aan Depeche Mode, of zelfs de vroege Simple Minds denken. De grootste hoogtepunten zitten in het Kensington-achtige ‘Time Machine’ en de prachtige afsluitende liefdesballad ‘Line Of Fire’ waarin een croonende Tom Moriis prachtig wordt bijgestaan door ene Katrine Muff Enevoldsen. Ook het traag voortkabbelende en spannende ‘Mother Nature’ (een ode aan de natuur) is van grote schoonheid.
Bij heel veel songs heb je het idee dat je het al ergens van kent. Het is de kracht en tegelijk ook de zwakte van KKT, dat toegankelijk klinkt, maar ook weer niet heel bijzonder is. Hoeveel bandjes die dit soort muziek maken kennen we niet in Engeland en zelfs in ons eigen land. Desondanks is Skygaze zeker een leuke plaat die voor heel wat prettige momenten kan zorgen. Maar of ze echt gaan doorbreken? We gaan het zien.
Okkultokrati - SnakereignsSoms kun je een recensie heel kort houden en omdat het Noorse Okkultokrati...
Imelda - Authentic ”Een zangeres met een soulvolle, doordringende dijk van een stem die je...